در آدینه ای که گذشت دکتر اسماعیل نوری علا مقاله ای از خود منتشر کردند با عنوان گل های اپوزیسیون انحلال طلب به دروازه خودی ! .
این نوشته ایشان به دو بخش تقسیم شده بود که بخش نخست آن درباره اعلامیه مشترک و تجزیه طلبانه احزاب کومله و دموکرات کردستان و واکنش هایی که از سوی افراد و نیروهای مدافع تمامیت ارضی ایران با باورهای سیاسی متفاوت بود و بخش دوم درباره فراخوان ملی و امضای شاهزاده رضا پهلوی بر این بیانیه بود.
درباره بخش دوم این مقاله که البته به قول یک هم میهن گرامی بیشتر به گزارش فوتبال شبیه است پاسخهای خوب و درخوری داده شد که تنها دو نمونه از آنها نوشته آقای نوری علا مراقب باشید جمعه گردیهایتان به ولگردی تبدیل نشود! از سوی آقای امیرحسین مهدی ایرایی و همینطور نوشته آقای همایون نادری فر با عنوان آلترناتیوسازان 57، در پی نسخه پیچی دوباره بود.
اما بخش نخست مقاله آقای نوری علا بخشی بود که کمتر به آن پرداخته شد و من در این نوشته کوتاه می خواهم کمی نیز به آن بخش از مقاله ایشان بپردازم.
ایشان در ابتدا کسانی که به بیانیه ضد ایرانی احزاب کرد پاسخ داده اند را دارای حس شبه میهن پرستی معرفی می کند و مشخص نیست که میهن پرستی از دید ایشان چیست. گویا به زعم ایشان میهن پرستی به معنای سکوت در برابر خیانت و میهن فروشی احزاب و گروه های محلی و قوم گرا است و جالب تر این است که ایشان چنین بیانیه ای از سوی احزاب کرد را نه از سر خیانت و میهن فروشی بلکه تنها یک اشتباه ساده معرفی می کند. به راستی نمی دانم ایشان خودشان را به نفهمیدن زده اند یا به راستی از درک لازم برای فهمیدن بیانیه دو حزب برخوردار نیستند که البته من احتمال میدم گزینه نخست باشد.
آقای اسماعیل نوری علا در کنار انگشت شمار افراد دیگری مانند آقای علیرضا نوریزاده نخستین کسانی بودند که تخم لق فدرالیسم را در میان اپوزیسیون ملی جمهوری اسلامی کاشتند و از مزیت ها و خوبی های فدرالیسم سخن می گفتند و این در حالی بود که هم با احزاب قومی محلی تجزیه طلب در رابطه بودند و هم حداقل با بخشی از اپوزیسیون ملی و فدرالیسم را به عنوان یک پیش شرط دموکراسی در ایران معرفی می کردند.
به مرور با مقالات و سخنان تلاش شد فدرالیسم تبدیل به یک بحث جدی شود و به دنبال آن موضوع ملت و ملیت به میان آمد و قوم گرایان و تجزیه طلبان ملت سازی خود را انجام دادند و آقای نوری علا هم همیشه در حالی که در ظاهر از قوم و اقوام سخن می گفتند ولی در پرانتز ملت سازی تجزیه طلبان را تبلیغ می کردند.
یاد زنده یاد داریوش همایون گرامی باد که با همه انتقاداتی که همواره به عنوان یک مشروطه خواه به عملکرد و دیدگاه های او داشتم در برابر فدرالیسم و ملت سازی ایستاد و هیچگاه حتی یک قدم از این موضوع ملی عقب نرفت.
ما ایرانیان میهن پرست نیز باید اینگونه باشیم و نگذاریم هیچگاه و با هیچ زرورقی نوری علا ها و نوریزاده ها و این دست افراد تجزیه طلبان را به عنوان نیروهای دموکرات و ملی به ما قالب کنند و مفاهیمی ضد ایرانی مانند فدرالیسم را به ما زورچپان کنند.
همه این ملت سازی ها سرچشمه شان همان فدرالیسم است که متاسفانه نیروهای ناسیونالیست از روز نخست آنگونه که باید و شاید در برابر آن نایستادند وگرنه امروز این تجزیه طلبان و خیانتکاران هر روز در نشست های اپوزیسیون حضور نداشتند و به خود جرات چنین تحرکات ضد ایرانی را نمی دادند.
بدانیم که فدرالیسم همان تجزیه ایران است و در این موضوع ذره ای نباید شک کرد و به دلیل همین اهداف شوم و ضد ایرانی است که تجزیه طلبان با رفراندوم ملی پس از سقوط این رژیم مخالفند و فدرالیسم را با زیرکی تمام به عنوان پیش شرط دموکراسی معرفی می کنند و البته امثال آقای نوری علا در اینگونه تبلیغات با آنها همراه و همگام هستند.
پیروز باشید. پاینده ایران یکپارچه و پاینده ملت ایران
بیست و ششم شهریور 2571
